Terug naar Mijzelf

'Ik probeer beschikbaar te blijven, maar geef ook grenzen aan'

Rikkie Plugboer (56) werkt maandag, dinsdag en woensdag als apotheekassistente in Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam. Donderdag is haar vaste mantelzorgdag voor haar vader en moeder (85 en 84 jaar). Rikkie's moeder heeft Alzheimer. 'Zij hebben altijd voor mij gezorgd en mij gesteund. Ik vind het heel normaal om nu een stukje zorg aan hen te geven.'

​Steun van collega's

Met meer mantelzorgers in haar team ervaart Rikkie vooral veel steun. Op het werk waren het haar naaste collega's die als eerste op de hoogte waren. 'Ik heb goede gesprekken. In de periode dat ik net wist van mijn moeder dat ze Alzheimer heeft, hebben ze mij gesteund en waren ze een luisterend oor.' Ook van haar leidinggevende ervaart ze steun. 'Mijn leidinggevende doet alle mogelijke moeite. Als ik bijvoorbeeld onverwacht met mijn ouders naar de dokter moet, dan krijg ik altijd vrij. Of het nu kan of niet. We organiseren wel wat, want het is belangrijk, is de reactie.'

​Flexibel

Af en toe doet haar werkgever wel eens een beroep op haar vaste mantelzorgdag, zoals laatst voor een belangrijke training. 'Daar wil ik zelf ook bij zijn. Omdat het kort dag was, kreeg ik wat compensatie uren. Voor de volgende training kan ik thuis makkelijker wat regelen. Als je je flexibel opstelt naar je werkgever toe, dan kan je ook aan je werkgever vragen om flexibel te zijn. Ik probeer beschikbaar te blijven, maar geef ook mijn eigen grenzen aan.'

​Online agenda

De ouders van Rikkie wonen een dorp verderop. Ze deelt de zorg met haar zus en twee broers. 'We hebben goed contact met elkaar. We maken gebruik van een online agenda. Daar vullen we de afspraken en bezoeken in. Zo weten we het van elkaar. We proberen altijd in te vullen hoe het was. Om elkaar bij te praten, maar ook om het voor jezelf vast te leggen. Het opschrijven van je ervaring helpt om de situatie voor jezelf een plekje te geven. Met name in de periode dat mijn moeder achteruitging, maar nog niet hulp wilde aanvaarden, vond ik mantelzorg wel zwaar. Je probeert dan oplossingen aan te dragen en verlichting te bieden, maar dat ging nog moeizaam.'

​Veranderingen

Een jaar geleden kreeg de moeder van Rikkie de officiële diagnose Alzheimer. Geen verrassing, maar wel een emotioneel moment. En dat moment viel net even samen met een verandering van werktijden en diensten op haar werk. 'Op dat moment zat ik niet lekker in mijn vel, dus toen ging ik steigeren. Maar dat heb ik later ook uitgelegd aan mijn leidinggevende. Ik ga enkele weekenden en feestdagen wel meedraaien, maar door mijn leeftijd hoef ik gelukkig geen nachtdiensten te draaien.'

​Rustmomenten

Het verbaast Rikkie niet dat een deel van de mantelzorgers overbelast raakt. 'Het overkomt je en je kiest er niet bewust voor. Als jij een heel druk leven hebt, dan komt mantelzorg overal tussendoor. Dan kom je zelf in de knel te zitten. Het is belangrijk om tijd voor jezelf te reserveren. Bewust rustmomenten in je dagelijkse bezigheden inplannen. Dat heb ik een tijd geleden – natuurlijk met vallen en opstaan - al geleerd. Ik probeer te bewaken dat ik mij aan mijn eigen afspraken houd en dat ik niet te veel afspraken op een dag plan. Als ik te druk ben, dan heb ik daar zelf last van, maar mijn omgeving ook.'

​Speerpunten uit het verhaal van Rikkie:

  • Wederzijdse flexibiliteit: 'Wees waar mogelijk flexibel naar je werkgever, dan kan je ook flexibiliteit aan je werkgever vragen.'
  • 'Probeer beschikbaar te blijven, maar geef ook je eigen grenzen aan.'
  • Openheid en bespreekbaar maken levert steun en begrip op
  • Deel de zorg – indien mogelijk - met andere naasten en houd elkaar op de hoogte via een online agenda
  • 'Het is belangrijk om tijd voor jezelf te reserveren en bewust rustmomenten in je dagelijkse bezigheden in te plannen.'